سمساری محله گلشور مجموعهای از رادیو و تلویزیونهای قدیمی است که فروشی نیست.

سمساری محله گلشور مجموعه ای از رادیو و تلویزیون های قدیمی است که فروشی نیست.

سمساری میدان امام حسین

سعیده ساجدیu200aنیا | شهرآرانیوز؛ ریشه علاقهu200aمندیu200aاش به این شغل به دوران کودکی بازمیu200aگردد؛ وقتی که هنوز مدرسه نمی رفته، هرکجا رادیو و تلویزیون قدیمی و هر وسیله عتیقه یا دستu200aدومی می دیده، چشم از آن برنمیu200aداشته و برای بهu200aدست آوردن آن، حرص و ولع داشته است. خاطراتش را که مرور می کند، خوب یادش هست که اولین معامله را در هفتu200aسالگی، یعنی زمانیu200aکه تازه به کلاس اول ابتدایی رفته، انجام داده است. تجربه ای شیرین و موفقیتu200aآمیز که مسیر زندگی و کاری احمد را خیلی زود و در همان کودکی مشخص کرد.

شغلی که در گذشته نهu200aچندانu200aدور به «سمساری» معروف بود، این روز ها بیشتر در قالب «خرید و فروش وسایل دستu200aدوم» از آن یاد می شود. احمد مرادی کاسب محله گلشور است و مغازهu200aاش بین همه سمساری های آن اطراف چشمگیرتر است؛ بهu200aدلیل انبوهی از تلویزیون های کوچک و بزرگ که در اولین نگاه به مغازه چشم را درگیر خود می کند. نتیجه سال ها تلاش او، آن هم بدون کمترین پشتوانهu200aای، حالا در چهلu200aسالگی چنان به بار نشسته است که چند خانواده از پس سرمایه او نان می خورند.

در مغازه تا چشم کار می کند، انواع وسایل دستu200aدوم پیدا می شود. شاید بهترین توصیف اشاره به ضربu200aالمثل «از شیر مرغ تا جان آدمیزاد» باشد که اینجا هست. فضایی تقریبا به مساحت ۱۲۰ مترمربع که جای سوزنu200aانداختن در آن نیست و هرچه دلتان بخواهد و احتمالا نیاز داشته باشید، در آن پیدا می شود. تازه همهu200aچیز به این مغازه ختم نمی شود و احمدآقا دستu200aکم ۴u200aانبار بزرگ دیگر هم در اختیار دارد که به کسبu200aوکارش اعتبار زیادی داده است.

روایت اولین معاملهu200aاش جریان جذابی است که هیچu200aوقت از خاطرش نمی رود و طعم شیرینش هنوز هم به او انرژی می دهد. انگار هنوز یادآوری آن روز ها که موفق به درآمدزایی برای تأمین هزینه های تحصیلش شده است، حالش را خوب می کند.
با لبخندی که حکایت از رضایت دارد، برمیu200aگردد به آن روز ها و تعریف می کند: جا هایی را در اطراف حرم امامu200aرضا (ع) شناسایی کرده بودم که رادیو می فروختند و کسی مطلع نبود. اینu200aطور بگویم که هنوز کشفش نکرده بودند. در مسیر رفتu200aوآمد به مدرسه، یکی می خریدم و کنار بساطی هایی که در پنجu200aراه تهu200aخیابان نوار کاست و رادیو های کهنه باتریu200aخور می فروختند، می رفتم و با کمی سود می فروختم. علتش هم در این بود که مردم در آن زمان وارد نبودند این رادیو ها را از کجا بخرند و خیلی استقبال می کردند. البته در میانشان افرادی هم بودند که از سر دل سوزی و کمک خرید می کردند. هرچه بود، هزینه درسu200aخواندنم درمیu200aآمد و راضیu200aکننده بود.

طرف حساب ما پولu200aدار ها و بیu200aپول ها هستند
احمد مرادی آنu200aقدر این خریدوفروش ها را ادامه داده تا زمینه اجاره مغازه و فعالیت در قالب واحد صنفی برایش فراهم شده است. پشتکار و عشقی که به این کار داشته، موجب شده است که روزبهu200aروز محیط کسبu200aوکارش و شمار و تنوع وسایلی که برای فروش دارد، رونق بگیرد.

در مغازه او بیشتر از هر چیزی مجموعه تلویزیون ها تماشایی است. بزرگ و کوچک در چند ردیف قرار گرفتهu200aاند و می گوید: برای تهیه این ها زحمت زیادی کشیدهu200aام و هرکدام را از جایی گیر آوردهu200aام و فروشی هم نیست.

مرادی غیر از اینکه در کار جمعu200aآوری عتیقهu200aجات و جنس های خاص است، می داند که شغل متفاوتی دارد. تعریف می کند: در این کار، ما بیشتر با ۲ قشر طرف هستیم؛ پولu200aدار ها که وسیله های خانه زود دلشان را می زند و گاه حاضرند حتی به زیر قیمت واقعی آن ها را بدهند تا زودتر از شرشان خلاص شوند و آن طرف، خانواده هایی با سطح درآمد پایین بهu200aدنبال خرید وسیله ای هستند که کارشان راه بیفتد و وضعیت و کیفیت آن هم خیلی برایشان مهم نیست. چون مجبورند و چاره ای جز این ندارند. به این ترتیب ۲ گروه بیش از هر کس دیگر، کارشان به سمسار ها گیر است. عده ای از مشتری ها هم هستند که اگرچه دستشان به دهنشان می رسد، اما بهu200aدلیل بالارفتن قیمت وسایل نو، ترجیح می دهند برخی نیازهایشان را از دستu200aدومu200aفروشی ها تهیه کنند. برای نمونه صندلی های چرخu200aدار مدیریتی دستu200aکم در بازار ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است، اما با ۷۰۰ هزار تومان آن را از ما می خرند و اینu200aطوری در هزینهu200aهایشان صرفهu200aجویی خوبی انجام می شود.

سمساری ها هم خط قرمز دارند
می گویند «سمسار ها بزخری می کنند»؛ این پرسش ماست که احمدآقا درنهایت صداقت پاسخ می دهد: همه اینu200aطور نیستند و رعایت انصاف را نگه می دارند. برای خود من بار ها پیش آمده است که افراد برای فراهمu200aکردن مبلغ چکشان مجبور به فروش فرش، تلویزیون و برخی اقلام دیگر خانهu200aهایشان شدهu200aاند. خدای من شاهد است که بهu200aهیچu200aوجه از اضطرار کسی سوءاستفاده نکردهu200aام و هرچه ارزش وسیله بوده است، درنهایت با ۲۰۰u200aتا ۳۰۰u200aهزار تومان سود به مشتری دیگری فروختهu200aام.

خط قرمز های کاری من
احمدآقا به مسئله مهم دیگری اشاره می کند و می گوید: برخی همکارانش در مواجهه با نیاز فوری متقاضی فروش سنگ کم به مال او می زنند تا میزان سود خودشان را بیشتر کنند، یا در مواردی اتفاق می افتد که طرف معتاد است و دور از چشم همسر و خانواده اش وسیله را برای فروش می آورد و هر قیمتی که به او بگویند، قبول می کند، یا زن و شوهر هایی که متارکه کرده اند، بدون اطلاع طرف مقابل، وسایل را برای فروش می گذارند که دردسر های زیادی دارد، اما انگار بعضی ها دنبال همین سوژه ها هستند که بتوانند منفعت بیشتری ببرند، درحالی که این مشتری ها برای من خط قرمز های جدی هستند و هرگز طرف این جور آدم ها نرفته ام.

او ازسختی و فشا راقتصادی این روز ها یادکرده و تعریف می کند:کرونا برخیلی ازخانواده ها سخت پرفته است و آن قد رکه مجبور می شوند برخی از اجناس منزل شان را به فروش برسانند.


خانه جعبه های جادویی

اضطرار برای فروش
تعریف می کند: خیلی وقت ها برای خرید وسیله ای به نشانی موردنظر رفتم، اما دیدم خانواده ای از سر فقر و نداری و برای تأمین هزینه های درمانی و موارد مشابه مجبور به فروش ضروری ترین وسایلشان مثل یخچال شده اند. پول آن را به آن ها دادم، اما وسیله را نیاوردم و گذاشتم خودشان استفاده کنند. گاهی هم به اصرار خودشان وسیله را آوردم، با این شرط که هر زمان پولشان فراهم شد، برایشان بفرستم، اما بعضی هایشان بعد ها تماس می گرفتند و مجوز فروش آن را می دادند. این مناعت طبع آقای مرادی درحالی است که او ماهانه تا ۳۰ میلیون تومان اجاره و هزینه‎ جاری و حقوق کارگر ها را پرداخت می کند، اما به شدت به برکتی که خداوند به کسب و کارش داده است، ایمان دارد و می گوید: من آدم سرمایه داری نیستم و همه واحد های صنفی ای که دارم، اجاره ای است، اما هرچه درمی آوریم، همان را بین همه تقسیم می کنیم و خدا را هم شاکریم.

قالیشویی تهران نو